این کاندیداها نه ایده آل هستند نه مطلوب، اما باید توجه داشت وقتی که کاندیدایی که در سی دقیقه فیلم و سخنرانی فقط و فقط یک اشاره کوتاه به کلمه آزادی دارد و نه از دموکراسی حرف میزند نه از حاکمیت مردم، نه از حقوق ملت خصوصاً حق آزادی بیان، آزادی احزاب، آزادی مطبوعات و غیره. نه از رانتخواری حرف میزند نه از پیمانکار شدن کل سپاهیان و مافیاهای اقتصادی، باید حواسمان باشد که داریم زیر علم کدام دسته و دم ضریح کدام امامزاده سینه میزنیم. نه دنبال این هستم که رییس جمهور بعدی بیاید و آزادی به ارمغان بیاورد نه دنبال این هستم که ساختار حکومت اصلاح شود، اما بالاخره من هم در این مملکت جمهوری اسلامی حقوقی دارم. انتظار داشتم موسوی در این مورد برای دلخوشی امثال من هم که​شده دو کلمه هم اشاره کند. با کدام رو این کاندیدای سبزپوش را حمایت کنم؟ اگر رییس جمهور شد با کدام پشتوانه پس فردا بیایم بگویم تو به وعده ات در مورد اصلاح​طلبی عمل نکردی؟! تازه اگر جواب بدهد، می گوید: کدام اصلاح​طلبی؟! میرحسین "اصلاح طلبی" است که یکبار هم برای تعارف هم که شده به کلمه اصلاحات اشاره نمیکند و جداً آدم در این چشم​بندی میماند. این بی​تعارف، چیزی جز یکدندگی و استبداد فکری میرحسین را نشان نمیدهد. موسوی تا بحال طرفدارانش را نمایندگی نکرده ، حتی یک حرف برای دلخوشی آنها نزده ، طرفدارانی که بخاطر خاتمی و نفرت از احمدی نژاد جوگیر شده اند و آنچه موسوی نمیگوید را در او جستجو میکنند...